سلام

عیدتون مبارک

حرف خاصی برای گفتن ندارم و فقط یادداشتی که برای شماره آخر سالمون نوشتم رو اینجا هم می زارم به امید سالی همراه با "همت و کار مضاعف" برای ایران اسلامی:

"زندگی صحنه زیبای هنرمندی ماست...

سال 88 سالی متفاوت با همه سال‌های گذشته از انقلاب 57 بود.

سالی پر التهاب با اتفاقات تلخ وشیرین بسیار...

بد نیست حال که به طور همزمان هم در آستانه سومین سال انتشار «مشق آفتاب»بوده وهم آخرین شماره یا همان ویژه نامه آخرسال نشریه منتشرشده، نیم نگاهی هرچند کوتاه به آنچه درطول یک سال اخیر روی داد، داشته باشیم و درانتها هم اگرشد چند سطری درخصوص برنامه و تصمیم جدیدمان برای سال آینده مجله بنویسم. پس این گونه شروع می‌کنم:

1. سال 88 با بهاری طوفانی آغازشد؛ با رقابت‌های انتخاباتی دهمین دوره ریاست جمهوری که شاید بیش از کاندیداهای گذر کرده از غربال شورای نگهبان قانون اساسی، این طرفداران آنان بودند که با حضورچند صدهراز نفری خود (که البته درتهران گاه به میتینگ‌های انتخاباتی چند میلیونی نیزتبدیل می‌شد)، زمینه ساز گرمی هرچه بیشتر تنور رقابت‌های انتخاباتی شده ونوید شکسته شدن رکورد حضور در پای صندوق‌های رای را می‌دادند.

یادش بخیر! چقدر پرشکوه و زیبا بود. زن ومرد، پیر وجوان، با حضوردرخیابان‌ها وجنب وجوشی مثال زدنی، بدون کوچک ترین تنش وبی احترامی نسبت به حامیان کاندیدای رقیب، نه تنها می‌خواستند برای پشتیبانی ومعرفی یک نامزد خاص بلکه به قصد حمایت از ایده و ديدگاه خود پیرامون شیوه و روشی که فکر می‌کردند می‌تواند در لوای قانون اساسی و سیاست‌های کلان نظام جمهوري سلامي برای اداره و هدایت کشور توسط دولت منتخب در چهارسال آینده مفید فایده باشد، ابراز عقیده کرده وموثرواقع شوند. 

همین هم شد.حماسه‌ای عظیم روی داد و40 میلیون ایرانی که بنا برشنیده‌ها ودیده‌ها اگر محدودیت‌هایی نبود،قطعا رقمي به مراتب بالاتر نیز امکان ثبت شدن را داشت، برپای صندوق‌های رای آمده و به آینده، ایمان وهدف پاک خود رای دادند.

اما! اما این داستان شعف انگیز روی دیگری هم داشت! آنجا که 180 درجه متفاوت با رفتار اخلاق مدار ایرانیان ساکن کوی و برزن هر روستا، شهر، شهرستان و کلان شهر ایران که حرف يكديگر را شنیده و حرف خود را گفتند، بدون آنکه کوچک ترین جسارت وبی حرمتی به هم روا دارند، چند نخبه سیاسی که اتفاقا قراربود در قواره ریاست قوه اجرایی کشور مسئولیت سکانداری کشتی پر طمطراق سرزمينی با تمدن چند هزارساله و همیشه خدا پرست را بر دوش گیرند، رو در روی هم و درمقابل دیدگان چند ده میلیون ایرانی شرافتمند، آنچنان غير متعهدانه، نامطلوب  و پرخاشگرایانه به يكديگر تاختند تا آن شود که نباید می‌شد...

همه ديديم. کار با اتمام راي گيري و معرفي فرد برنده به پايان نرسيد. حضور حماسي كه حاصل مشارکت 40 میلیوني مردم و در اصل راي به حاكميت مطلق قانون اساسي و جمهوري اسلامي بود و بايد به عنوان پشتيباني ارزشمند براي برداشتن گام‌هايي استوار درمسير احقاق حقوق حقه ايران در صحنه‌هاي بين‌المللي به كار آيد، متاثر از رفتارهای نابه جا، غیرمدبرانه و آتش افروز بسیاری ازنخبگان سیاسی برنده و بازنده صحنه انتخابات، تبديل به حربه‌ای براي سوء نيت آناني شد كه 30 سال است ماهيتشان برهمگان مشخص شده وتا آن اندازه حنايشان بی‌رنگ است كه همفكران وهمراهانشان نيز خيلي تمايلي به همراهي شان نداشته و ساز خود را مي زنند...!

2.عالم اقتصاد وصنعت هم شرايط ويژه‌ای داشته و با آب و هوايي متلاطم و گرگ وميشي مواجه بود.

حذف و يا تعديل نيرو بسياري از واحد‌هاي صنعتي كوچك و بزرگ متاثر ازعوامل گوناگوني از جمله تورم و نقدينگي بالا، شكست طرح بنگاه‌هاي زودبازده، بحران اقتصاد جهاني، تحريم‌هاي بين‌المللي متاثر از فعاليت‌هاي صلح‌آميز هسته‌ای و... باعث شد تا هرچند نگرانی‌های ایجاد شده از این بابت در زیرسایه خبرهای خوش و ارزشمندی مانند دستاوردها ونوآوري‌هاي دانشمندان جوان هسته اي، فضايي ونظامي کشورمان، كمتر به چشم آید اما واقعیت آن است که فرصت‌های گرانبهایی که با تلاش‌های بسیار دولت‌ها ومسئولان اجرایی کشور درطول سی سال گذشته ازانقلاب حاصل شده ومحصولاتی همچون منطقه ویژه اقتصادی عسلویه نمونه‌ای داشته، امروزبه علل فوق الذکر به حاشیه رفته و با چنین فرصت سوزی‌هایی شاهد بهره‌برداری‌های شتابان همسایگان جنوبی کشورمان دراستفاده ازحوزه‌های نفت وگاز مشترک درخلیج فارس هستیم.

درمجموع باید اذعان کرد که سال 88 برای اقتصاد وصنعت ایران دو روی کاملا متفاوت داشت؛ یک روی آن موفقیت‌های بزرگ و ارزشمند جوانانمان دربخش‌های گوناگون صنعتی و روی دیگر آن خسران‌های ایجاد شده،متاثر از برنامه‌های پراشکال اقتصادی وصنعتی است که نتیجه آنها عدم برداشت بهینه از کاشته‌های گذشته کشوربود؛ هرچند اگر به هر دلیلی صداي صنعتگران بخش‌هاي خصوصي ونيمه دولتي كه در مقابل خود رقیب قدرتمندی به نام دولت را دارند كمتر شنیده شود...!

3.فرهنگ وهنر هم شرايط خاص خود را داشت.

کم فروغي وافت كيفي آثار فرهنگی درحوزه‌های گوناگون هنري و توقف فعاليت تعدادي از نشريات،دو مورد از مسائلي بود كه شايد براي اهالي فرهنگ وهنر خاطره خوبي از اتفاقات اين حوزه را به جاي نگذاشته باشد؛ هر چند كه بی‌انصافي است اگر از برخي اتفاقات خوب روي داده در طول سال 88 دراین بخش نيز يادي نكنيم.

توسعه کمی‌فضاهای فرهنگی وهنری حتی در مناطق کمتر توسعه یافته کشور، حضور پر رنگ تر بخش خصوصی در عرصه هنر و از همه جالب تر تغییر دیدگاه و نظر یکباره بخش قابل توجهی از بدنه فعال درعرصه فرهنگ و هنر نسبت به مدیران انتصابي دوره جدید کاری  وزارت ارشاد،عليرغم نگراني‌ها اوليه است که متاثر از آنها به وضوح می‌توان بارقه‌های امید را درحوزه‌های گوناگون هنری به خصوص عرصه سینما مشاهده کرد. قطعا هنرمندان و دست‌اندرکاران فرهنگ وهنرکشور، امیدوارتر نیز خواهند شد اگر شعله شمعي که افروخته شده  در معرض باد وبوران برخي ديدگاه‌هاي افراطي و سلبي روزگار خیلی سریع خاموش نشده  و بتواند زمينه ساز تحولات اساسي و قابل رويت درحوزه‌هاي مختلف هنري ازجمله سينما، تئاتر، موسيقي، هنرهاي تجسمي و... شود.

4. واما ورزش؛ ورزشی که پس از دوران هشت ساله جنگ تحمیلی هر روز بیش از روز قبل وهرسال بهتر از سال پیش درحال رشد و بالندگی بود تا به آنجا پیش رفت که در دو دوره المپیک 2000 سیدنی و2004 آتن مجموع تعداد مدال‌های طلای کسب شده توسط کاروان ورزشی ايران در اين بازی‌ها بیش ازکل مدال‌های طلایی است که ما درتمامی دوره‌های حضورمان در المپیک‌ها بدست آورده بودیم. این روال در رشته‌هاي پر طرفداری مانند فوتبال و كشتي نیز روی داد؛ چنانکه فوتبالمان توانست پس از چندین دوره دوری از رقابت‌های نهایی جام جهانی، 2 دوره پشت سرهم جواز حضور در این مرحله را کسب کرده و در رنکینگ فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) نیز در بین 20 تیم برتر جهان قرارگیرد و دركشتي توانستیم پس از 33 سال جام قهرمانی کشتی جهان را در سال‌هاي 1998 و2002 به چنگ آوریم.

اما متاسفانه سال‌های اخیر، سال‌های خوبی برای ورزش ما نبوده و پس از ناکامی بزرگی که کاروان ورزشی ایران در بازی‌های المپیک 2008 پکن متحمل شد و کشتی به عنوان جورکش همیشگی کاروان‌های اعزامی نیز نتوانست کاری از پیش برده و یکی از ضعیف ترین نتایج همه دوره‌های حضور ایران در المپیک‌ها را تجربه کرد، سال 88 نیز درعین ناباوری و در شرایط مطلوبی غیرقابل وصف، تیم ملی فوتبال ایران از راهیابی به مرحله نهایی رقابت‌های جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی بازماند...!

 و البته حال روز دیگر بخش‌های ورزشی کشورنیز خیلی بهتر از این نبود. اعلام مثبت بودن نتیجه آزمایش دوپینگ وزنه‌برداران تیم ملی شرکت کننده درمسابقات جهانی پس از واقعه دردناک و آبرو ریزی بزرگی که دو سال قبل نیز با مثبت شدن نمونه آزمایش 11 وزنه‌بردار دیگر ایرانی صورت پذیرفته بود، اتفاق دردآوریست برای ورزشی که باید پرچمدار اخلاق‌مداری و بازی جوانمردانه در دنیا باشد تا از این طریق بتواند معرفی کننده نظام ایدئولوژیکی باشد که بنا شده بر ارکان اخلاق اسلامی است.

درحوزه مدیریتی ورزش نیز وضعیت بهتری را شاهد نبودیم. توفیق نیافتن سازمان ورزش در اجرای حتی 10 درصد از حکم برنامه 5 ساله چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور درخصوص عدم وابستگی وخود گردان شدن 100درصدی ورزش حرفه‌ای وهمچنین 50 درصدی ورزش قهرمانی تا پایان سال 1388 و درنتیجه حیف و میل شدن بسیاری از اعتبارات ورزش کشور دراین مسیر، بی‌ثباتی‌های مدیریتی در راس فدراسیون‌های ورزشی که البته با تغییراتی (ضروری) که در راس سازمان ورزش روی داد، سرعت بیشتری نیز گرفت.همچنین بی تدبیری‌ها و سوء‌مدیریت‌های صورت گرفته در خصوص میزبانی بازی‌های همبستگی کشورهای سلامی که درنهایت به لغو برگزاری بازی‌ها درایران ختم شد و...

البته دراین حوزه هم به نظرمی رسد تغییر وتحولات صورت پذیرفته در راس سازمان ورزش، درهمین مدت کوتاه نیز تاثیرات مثبتی داشته و حداقل، توانسته بخشی از حواشی غیرضروری ایجاد شده پیرامون ورزش را کاهش دهد.

امیدواریم برای ورزش ما سال 89 که سال برگزاری بازی‌های آسیایی 2010 چین است، سالی متفاوت با چند سال اخیر بوده و قول‌هایی که مدیریت قبلی سازمان (که هنوز به عنوان رئیس کمیته ملی المپیک مسئولیت مستقیم ورزش ایران را درآوردگاه‌های المپیکی به عهده دارد) درخصوص کسب رتبه سوم و چهارم کاروان ورزشی ایران دربازی‌های 2010 داده بود، محقق شده تا شاید از این طریق بتوان بسیاری از لطماتی که دراین چند ساله به ورزش وارد شده را به دست فراموشی سپرد و امیدوار به فردایی بهتر بود.

5. در حوزه گردشگری و توریسم هم متاثر از اتفاقات پس از انتخابات، تقریبا کلیه تورهای خارجی به مقصد ایران لغو شده. در بخش اجرایی نیز متاسفانه سازمان متولی گردشگری و میراث فرهنگی تقریبا هیچ تحرک قابل رویت و مناسبی نداشته و هرچند به نظر می‌رسید با خروج مهندس مشایی از راس سازمان گردشگری، بخش قابل توجهی از حواشی غیر ضرور این حوزه کاهش یافته وبینش و اندیشه‌ای تخصصی جایگزین آن می‌شود اما از اوضاع و احوال این زمینه اقتصادی - فرهنگی سود آور و سودمند چنین برداشت می‌شود که نه تنها خروج امثال مرعشی (رئیس سازمان گردشگری در دوره آقای خاتمی) و مشایی و به دنبال آن کاهش حساسیت‌های سیاسی برحوزه گردشگری نتوانسته موثر واقع شود، که شاهد افت کیفی و تبلیغاتی صنعت گردشگري در داخل وخارج از کشورنیز بوده‌ایم...!

6. فکرمی‌کنم اشاره به همین چند حوزه که ارتباط موضوعی بیشتری نیز با نشریه ما دارند کافیست تا بتوان نسبت به وضعیت کلی کشور درسال 88 به جمع بندی کلی تری رسیدواجازه می‌خواهم در انتها چند سطری هم به موضوع رویکرد جدید مجله درسال آینده بپردازم.

7. پس از گذشت 2 سال ازانتشار«مشق آفتاب» به صورت کاملا غیردولتی، مستقل، خودگردان و به دور از اتصال به هرگونه « آب‌های کر» معمول از نوع جریانات سیاسی ویا دولتی برای تامین هزینه‌هایش(!) باید تشکری ویژه داشته باشم از همه آنانی که ما را دراین مدت یاریگر بوده و با اعتماد، تحمل و ارائه پیشنهادات وانتقادات راهگشایشان زمینه ساز اصلاح گام به گام فعالیت‌مان درمسیرانتشار مطالبی مناسب ترشدند.

اکنون درآستانه شروع سال سوم انتشارنشریه، برگرفته از همین پیشنهادات واظهارنظرات خوبتان، برآنیم تا اولا شیوه و حوزه فعالیت نشریه را به سمت تمرکز و ورود تخصصی به یکی از بخش‌های استراتژیک و اساسی کشور، یعنی حوزه گردشگری ومیراث فرهنگی، معطوف کرده وثانیا مجله را به صورت ماهنامه منتشرکنیم.

چراکه همیشه اعتقاد داشته ایم فارغ ازهرموضوعی باید هدف و انگیزه‌ای ارزشمند برای انتشار نشریه‌ای که انتظار داریم مردم آن را بخوانند، برایمان وجود داشته باشد و از آنجا که نه به خود اجازه می‌دهیم تنها به صرف توجه به بهره‌مندی اقتصادی هرگونه مطلبی را به چاپ رسانده و نه شرایط و تمایلی به تمرکز زیاد برحوزه سیاست داریم، تصمیم گرفتیم حال که مجله مشق آفتاب توانسته جایگاهی هرچند ناچیز در فضای مطبوعاتی کشور بیابد به عنوان اولین نشریه عمومی که درعین طرح مباحث درحوزه‌های گوناگون قصد دارد توجهی ویژه و مبنایی به مقوله گردشگری داشته باشد از سال آینده تمام تلاش خود را صرف انتشار کاری متفاوت و نو کرده وازاین طریق بتوانیم قدمی هرچند کوچک درمسیر توسعه ملی کشوربرداریم.

پس امیدواریم درطریق جدید نیزیاریمان کنید تا رسالتمان را به انجام رسانیم.

زندگی صحنه زیبای هنرمندی ماست/هرکسی نغمه خود خواند وازصحنه رود/صحنه پیوسته بجاست/خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد...

...عیدتان مبارک"

نوشته شده توسط امیر رضا خادم در شنبه چهاردهم فروردین 1389 |