سلام.

سرمقاله شماره ۲۵ مجله:

درحالی که بیش ازیک ماه واندی به زمان برگزاری دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری باقی نمانده،به جرأت می توان گفت درفضای سیاسی کشورتقریباً جنب وجوش خاصی که نوید رقابت های انتخاباتی پرشوری را بدهد ، مشاهده نمی شود!

این اتفاق در دوره ها ی گذشته معمولاً متأثرازعوامل متفاوتی بوده است که از جمله آنها می توان به موارد ذیل اشاره کرد:

1.    فضا سازی وایجاد تحرکات جدی درحوزه اطلاع رسانی وآماده سازی عمومی توسط رسانه ملی

صدا وسیما در ادوار گوناگون وبه خصوص در دوره 5 ساله مدیریتی آقای مهندس ضرغامی ، با یک برنامه ریزی منسجم و مناسب ، ازچند ماه مانده به انتخابات اقدام به برگزاری نشست های سیاسی وطرح مسائل مبتلابه کشورمی کرد تا ازاین طریق شرایطی ویژه را برای حضورحداکثری مردم درانتخابات وایجاد شوروشوق انتخاباتی فراهم سازد.

اما علیرغم اظهارات رئیس سازمان صدا وسیما درخصوص عدم نگرانی نامزد ها ی شرکت کننده دررقابت های ریاست جمهوری نسبت به فراهم ساختن امکانات مکفی برای آنان به منظور معرفی خود وبرنامه هایشان ودرمجموع رساندن پیام آنها به سطوح مختلف جامعه ،آنچه که تا این لحظه درآستانه انتخابات ریاست جمهوری دهم شاهد بوده و هستیم نه تنها هیچ گونه برنامه ریزی خاصی برای آماده نمودن شرایطی مناسب برای انتخاباتی پرشوررا نشان نمي دهد  بلکه  در برنامه هایی که به لحاظ رویکردی حاشیه پرداز قلمداد می شوند ، مانند اخبار20 شبکه خبر و یا برنامه 30 :20  شبکه دوم سیما که معمولاً جذابیت خود را از پرداختن به حواشی سیاسی ومسائلی این چنینی کسب نموده نیزتقریباً شاهد تمرکز وتوجه ویژه ای به مبحث انتخابات نیستیم!

2.    شرایط امکان کاندیداتوری مجدد رئیس جمهور وقت

درطول 30 سال گذشته اگربرخی استثنائات مانند عزل یا شهادت رئیس جمهوررا کناربگذاریم ، روال کشوربراین بوده که هرفردی که زمام امور اجرائی کشور را برای یک دوره در دست گرفته ، در دوره چهارساله دوم نیز از آنجا که براساس قانون اساسی امکان نامزدي مجدد او وجود داشته ، با رقابتی جدی درانتخابات مواجه نگشته وتقریباً تمامی شرایط برای ادامه کاراو فراهم بوده است.درصورتی که این اولین دوره است که ازهمان ابتدای شروع به کار دولت نهم ،فعالیت های محسوس وغیر محسوس در خصوص موفقیت ایشان درانتخابات دوره دهم آغازشد.

این مسئله که شاید مهم ترین دلیل آن رفتار وعمکرد خود دولت وپرداختن به برخی مسائل بحران آفرین ازجمله متهم کردن دولت های پیشین و زیرسؤال بردن گاه وبی گاه آنها و یا افراد فعال در دوران 30 ساله انقلاب باشد ، موجب شده تا برای اولین بار ازمدت ها قبل زمزمه آماده شدن گروه ها وجریان های مختلف برای انتخابات بعدی به گوش برسد! اما علیرغم همه این مسائل امکان قانونی برای ادامه فعالیت یک دوره دیگررئیس جمهور وقت ، زمینه ای بسیارقوی برای گرم نشدن جدی تنورانتخابات است.

3.    حضور چهره های شاخص وشناخته شده سیاسی کشور درقالب نامزد انتخابات

در دوره های گذشته اعلام حضورچهره های فعال درحوزه سیاست که مردم به طُرُق مختلف آنها را شناخته و انتظار حضورشان را درانتخابات داشتند ، زمینه ای برای ایجاد فضای پرشورونشاط درفصل انتخابات بود.اما دراین دوره ، تلاش طیف های حامی دولت نهم مبنی برعدم ورود فردی دیگرازمیان جریان نزدیک به رئیس جمهور و درنتیجه وجود تردید درمیان این دسته از نیروهای بالقوه برای شرکت درانتخابات ازیک سو ، و اعلام انصراف ، عدم تمایل ویا تکذیب حضور بسیاری ازچهره های سیاسی کشورعلیرغم تمایلات واحتمالات اولیه درخصوص حضورقطعی وپرتوان آنها در انتخابات  ازسوی دیگر؛ تا این لحظه باعث سردی فضای انتخابات شده است.هرچند خبرهایی درخصوص ورود قریب الوقوع شخصيت هايي جدید به عرصه انتخابات به گوش می رسد که شاید ديگر خیلی دیروفرساينده شده باشد.

4.    حمایت جدی ویکپارچه وگاه تشویق به حضوردرصحنه انتخابات ازسوی دو جناح اصلی فعال درحوزه سیاسی کشوراز نامزدها

این مورد نیز از دیگراتفاقاتی است که به صورت مستقیم زمینه ای برای ایجاد شور و رقابت انتخاباتی ايجاد مي كند. دراین دوره به نظر می رسد تفاوت های معنی داری درنوع رفتار وحتی دیالوگ کاندیدا های حاضر درصحنه بوجود آمده است وآنان برخلاف برخی رفتارهای متکی بر افراط وتفریط گذشته ، سعی دارند چهره ای ازخود به نمایش بگذارند که دارای دو ویژگی است؛ اولاً بیان کننده پایبندی آنان به اصول حاکم برکشور وقانون اساسی و درعین حال منتقد بسیاری ازمسائل جاری درحوزه های مختلف نظام است ودوماً ، این انتقادات لزوماً زیرسؤال برنده یک جریان ویا حامي بی حد وحصرجریان دیگر نيست.

طبعاً این نگرش باعث می شود ، برای اولین بارشاهد يك انشقاق محسوس درمیان طیف های مختلف درهریک ازجناح های سیاسی باشیم ؛ به گونه ای که هریک ازاین جریانات ، به میزان تند روی یا اعتدال در رفتارهای سیاسی وبه مقدارتبعیت ازقانون «همه یا هیچ» درمرام سیاسی شان ، نسبت به حمایت یا عدم حمایت از کاندیدا های موجود ، مصمم و یا مردد هستند.درنهایت مشخص است که این شرایط زمینه ساز عدم همراهی جدی ومنسجم دو طیف شناخته شده وتعیین کننده دو دهه اخیرنظام سیاسی کشوراز یک یا حتی چند کاندیدای نزدیک به تفکرات هرکدام از دو جناح شده است ولذا با توجه به عدم انسجام جناحی و چند پاره شدن گروه ها وثانیاً گسترش میزان خود زنی ها وتخریب های درون گروهی طرفداران افراطی یا معتدل هريك از جناح ها ، به نظر نمی رسد کاندیدا های فعلي بتوانند روی امکانات مادی ، معنوی وتبلیغاتی این گروه ها برای انتقال کامل پیام شان به عموم جامعه حساب کرده ودرنتیجه اقبالی عمومی که منجربه حضورحداکثری جامعه بر پای صندوق های رأی باشد را فراهم سازند.این مسئله آنقدرجدی و تعیین کننده است که حتی موجب انصراف وعدم ورود برخی دیگرازنیروهای بالقوه  نامزدی درانتخابات ریاست جمهوری این دوره شده است.

بنابراین پرواضح است که درصورت ادامه این روند و با یک محاسبه سرانگشتی ، می توان ازهمین حالا مدعی شد که دکتراحمدی نژاد برای جلب آرای مردم با مشکلی روبرو نیست وایشان 4 سال دیگرهمانند اسلاف خود سکان قوه مجریه را در دست خواهد داشت.

نوشته شده توسط امیر رضا خادم در سه شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1388 |